Karaların ve Denizlerin Sultanı İstanbul hacimli bir kitap olmasının yanı sıra görsel zenginliğiyle de dikkat çekiyor. Bu kitap, bazen içinde sıkışıp kaldığımız, bazen yabancısı olduğumuz, bazen de kanıksadığımız ve fark etmez hale geldiğimiz İstanbul’a Ali Konyalı’nın objektifinden yeniden bakmaya davet ediyor. Ali Konyalı’nın çektiği fotoğraflarda, belki de hiç görmediğimiz ya da yanından geçerken çoğunlukla bakmadığımız veya baktığımızda görmediğimiz yerler, yapılar ve ayrıntılar kitaba estetik bir boyut kazandırıyor.

 Doğal güzelliklerinin yanı sıra, çokkültürlü yapısının iç içe girmiş işaretleriyle de büyüleyici bu şehir üzerine iki ciltten oluşan Karaların ve Denizlerin Sultanı İstanbul’da şehrin kültür tarihini, kültür mirasını öne çıkarmaya özen gösterip havasından suyuna, müziğinden lokantalarına, uzak geçmişinden modasına, kiliselerinden camilerine, hanlarından sahaflarına, sinemalarından el sanatlarına kadar pek çok alana dair yazılara yer verilerek İstanbul’a odaklanılıyor.

 Doğan Kuban’ın “Topografyanın Yarattığı Kent” başlıklı yazısında ifade ettiği gibi, “İstanbul’u topografya yaratmıştır. İstanbul yaşamını da deniz yaratır. Deniz İstanbul’un iki yakasını ayırmaz, birleştirir. Eski İstanbullu her çağda bir deniz kıyısı adamıdır. Denizi görmeden ya da ondan uzak yaşadığı zaman İstanbullu olunmaz. Ne var ki 1950 sonrası İstanbul’u böyle bir İstanbullu yaratmıştır. Ümraniye’den Alemdağı’na gitmekle, İzmit’ten Bolu’ya gitmek arasında bir fark yoktur. Çatalca ya da Hadımköy İstanbul değildi, İstanbul olmamıştır. Bu gözlemler kentin tanımına esas olarak tarihî yapıyı temel almak anlamına gelir. Büyük bir tarih kentinden söz ederken 2500 yıllık bir tarih bir yana bırakılıp 50 yıllık bir plansız gelişme temel alınamaz. Başka bir anlatımla İstanbul, denizden görülen karalar ya da karadan görülen denizler kadar İstanbul’dur. İmparatorluklar başkenti olmasını da buna borçludur.”

Karaların ve Denizlerin Sultanı İstanbul

Hazırlayan: Filiz Özdem, Fotoğraflar: Ali Konyalı,

Yapı Kredi Yayınları,

Cilt I 467 sayfa, Cilt II 487 sayfa