György Dragoman’ın Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanan romanı Beyaz Şah, Çavuşesku’nun polis devletinin damgasını vurduğu 1980’lerin Romanyası’nda geçen bir çocukluğun hikâyesi.

 György Dragoman’ın romanı, 11 yaşında bir çocuğun hayatının en zor yılını,  babasının Tuna kanalı’na çalışma kampına götürüldüğü günden onu yine gördüğü güne kadar geçen süreyi kapsıyor. Kâh gülünçlü kâh acıklı hikâyeler, seksenli yıllarda Transilvaya’nın ve Romanya’nın somut tarihinden çok bu dönemin öğeleriyle aynılık gösteren absürd ama çocuk gözüyle gene de güzel bir dünya seriyor önümüze. 11 yaşında bir çocuk  gözlerinin önünde babasını götürmelerinden nasıl etkileniyor? Babasının eksikliğini, ve çalışma kampına götürülmesi etrafına örülen aile içi yalanları veya gizlenen olayları nasıl yaşıyor? Bir çocuk için zaten güçlüklerle dolu çocukluktan ergenliğe geçme yaşlarının üstüne eklenen o zor koşullar içinde hangi umutlarla besleniyor? Romandaki olayları, babasını ani olarak kaybedince birden yetişkin olmanın yüküyle karşılaşan ama günlük hayatın acımasızlığına, çocukuluğun saf iyimserliği ile yetişkinliğin umutsuzluğu arasındaki sınırda bile hâlâ şakayla ve masalmış gibi bakabilen 11 yaşında bir çocuğun görüş açısından izliyoruz.

 Beyaz Şah / György Dragoman