Etik değerler,
kanunların ötesinde toplumsal norm ve beklentilere uyumlu davranmak için gerekli
yaklaşımları ifade ediyor. Tüm dünyada iş dünyasının, özellikle son dönemde,
yitirdiği toplumsal güveni tekrar kazanabilmesi için etik davranışlara özen
göstermesi gerekiyor.
Etik değerlerin daha iyi anlaşılması onlara uyum
sağlamanın ilk adımı olacaktır. Etik değerler, toplumsal beklentilerin farklı
olduğu ülkelerde farklı olarak algılanıyor. Ancak, bu konuda yapılan çalışmalar
küresel boyutta etik değerleri dokuz ana maddede özetliyorlar.
(1)
Kurumsal sosyal sorumluluk: Şirketlerin daha iyi bir toplum ve daha iyi
bir çevre için gönüllü olarak katkıda bulunmasıdır. Bu konudaki etik
davranış, şirketlerin sadece kendilerinin değil, aynı zamanda birlikte iş
yaptıkları tedarikçileri veya iş ortaklarının da insan hakları, işçi sağlığı ve
güvenli iş ortamının korunması gibi konularda uluslararası normlara uyumunun
gözetilmesi olarak algılanıyor.
(2)
Adil soruşturma: Hakkında herhangi bir hukuki iddia olan şirket ve/veya
yöneticilerinin konuya ilişkin belge ve bilgileri şeffaflıkla paylaşması;
herhangi saklama veya yoketme operasyonuna kalkışmaması. Örneğin, Arthur
Anderson firmasının Enron olayında en aldığı en büyük yara bu konuya yeterli
hassasiyeti göstermemekten kaynaklandı.
(3)
Çevreyi koruma sorumluluğu: Şirketlerin hem kendi çalışmalarında, hem de
tedarikçileri ve iş ortaklarının çalışmalarında çevreye zarar vermemeye azami
dikkat göstermeleri olarak kabul ediliyor. Bazı faaliyetleri taşeronlara
vererek bu konudaki sorumluluktan kaçınılamayacağı üzerinde duruluyor.
Şirketlerden beklenen ürünlerinin yaşamı boyunca bu ürünlerin çevre etkilerinden
sorumlu olmaları.
(4)
Finansal raporların yanıltıcı olmaması: Şirketin iş sonuçlarının
şeffaflıkla paylaşılmaması veya daha da kötüsü yanıltıcı olabilecek şekilde
sunulması; veya şirketin imkanlarının yöneticiler tarafından şahsi çıkarları
için kullanılması kabul edilemeyecek hatalar arasında sayılıyor. Hukuken veya
denetim kuralları açısından açıksa yasaklanmayan davranışlar bile kamuoyunu
yanıltıcı yaklaşım içerdiğinde, etik değerlerin ihlali manasına
geliyor.
(5)
Üst yönetimin sorumluluğu: Şirketin üst yöneticilerinin, şirket
çalışanlarının davranışlarından da sorumlu olması olarak nitelendiriliyor. Bu
sorumluluk finansal işlemler kadar, şirketin üçüncü partilerle yaptığı
anlaşmaları, şirket ürün ve hizmetlerinin içerdiği garantileri de
kapsıyor.
(6)
Ayıplı veya yanıltıcı ürün, hizmet veya davranışlar: Şirketler bilerek
müşteirlierine zarar verecek, ve/veya onları yanıltacak ürün veya hizmet
sunarlarsa, etik kuralları çiğnemiş oluyorlar.
(7)
Adil olmayan ticari yaklaşımlar: Rekabet kurallarını ihlal edecek
davranışlarda bulunarak müşterilere istemedikleri ürünleri pazarlamak, onlarla
münhasır anlaşmalar yapmak üzere baskı kurmak ve belli bir süre için ekonomik
olmayan fiyatlandırma politikaları uygulayarak rakipleri yok etmek kabul
edilemeyecek davranışlar arasında sayılıyor. Bu konudaki bariz ihlaller rekabet
kanunu taraından yasaklanıyor olsa da, üstü örtülü davranışlardan kaçınmak etik
değerler kapsamına giriyor.
(8)
Uygunsuz davranışların ortaya çıkarılmasını engellemek: Şirketin etik
olmayan davranışları ortaya çıkarılmasını engelleyecek davranışlarda
bulunmamaması ve etik olmayan davranışları gündeme getirenleri koruyacak
yaklaşımlar sergilemesi gerekiyor.
(9)
Yönetim Kurulu’nun sorumluluğu: Yönetim kurulu üyelerinin şirketin
finansal raporlarının doğruluğundan, hissedarların bir bütün olarak haklarını
korumaktan, ve şirketin sadece sağlıklı bir iç kontrol sistemi olmasının
sağlanmasının ötesinde bu etik ilkelere de tavizsiz uyumundan sorumlu olması
anlamına geliyor.
Özetle, etik değerlere uygun davranmak toplumsal güveni
kazanabilmede büyük önem taşıyor. Toplumsal güveni kazanan kurumların ise
değeri artıyor.
Dr. Yılmaz ARGÜDEN
Yönetim Kurulu Başkanı
ARGE
Danışmanlık
Rothschild, Türkiye
www.arguden.net